ก่อนอื่นต้องไหว้ครูก่อนครับ

ผมมีครูอยู่หลายคนที่สอนความรู้เรื่องการเทรด bond & IRD & CDS ฯลฯ

ตั้งแต่พี่แป้ง ซึ่งปัจจุบันไปบุกเบิกตั้งบลจ. กิมเอ็ง, พี่สุชาติ ปัจจุบันเป็น Head of Research ที่ Citi, และปัจจุบัน คือพี่อาสา เจ้าของรางวัล The Asset สองสมัย เจ้านายคนปัจจุบันของผมเองครับ

Directional Trade สั้น ๆ คือการเทรดตามมมุมมองตลาดครับ ถ้าคิดว่า yield จะลงก็ซื้อบอนด์ ถ้าคิดว่า yield จะขึ้นก็ขายบอนด์ (ตราสารหนี้ yield ลง ราคาขึ้น ตรงกันข้ามกับหุ้นครับ) บอนด์มันก็มีให้เทรดทั้ง curve ที่เค้าเรียกว่า yield curve บอนด์อายุยิ่งยาวเวลา yield ขยับ 1 basis point (pips) ก็จะมีการเปลี่ยนแปลงของราคามากกว่า bond สั้นครับ

Relative Trade คือการ trade โดยมองการเปลี่ยนแปลงของ yield curve ครับการเปลี่ยนแปลง yield curve หลัก ๆ มี 2 แบบ คือ

1. Flattening คือ คือทิศทาง yield curve ที่แบนราบลง หรือมีความชันน้อยลง วิธีเทรดก็คือให้ long บอนด์ยาว และ Short บอนด์สั้น และจะกำไรถ้า curve แบนราบลง

2. Bull Steepening คือทิศทาง yield curve ที่มีความชันมากขึ้น วิธีเทรดคือตรงข้ามกับ 1. โดยจะกำไรถ้า curve ชันมากขึ้น

(เวลาเทรดแบบ relative ถ้าจะ zero duration risk ต้องทำการ match dollar duration ด้วยครับ)

ผมจะค่อย ๆ แชร์ไปเรื่อย ๆ ช่วงเวลาว่างครับ ยินดีหากท่านใดจะมาร่วมกันแชร์ หรือซักถามนะคับ สำหรับวันนี้ อุ่นเครื่องกันเท่านี้ก่อนละกัน

Ponlatat said:

……………………………………………………………………………………………………………..

ขอบคุณมากครับพี่ Fund Manager

แต่ผมขอสงสัยเพิ่มเติมนะครับ

 

ถ้างั้น พอร์ต Barbell ในอีกส่วนหนึ่งที่ลง Bond สั้นล่ะครับ … ถ้าเป็นตัวสั้นก็แน่นอนว่ามี  convexity น้อยกว่า

ในเมื่อ Barbell มีทั้งยาวและสั้น  แล้ว convexity ของทั้งพอร์ตจะสูงกว่า Bullet ที่มี duration เท่ากันยังไงครับ

 

ขอขอบคุณล่วงหน้าอีกสักรอบ ครับ

 

ขออนุญาตตอบโดยยกตัวอย่าง โดยนำมาจากเวบ http://www.bionicturtle.com ครับ

Assume a simple two-bond portfolio, where each bond is 50% of the portfolio.

A two-asset barbell portfolio might
combine a short-term bond (duration equals 1.0) with a long-term bond
(duration equals 30). The portfolio duration is about 15.5 (31/2 =
15.2) but the portfolio convexity is about 450 (901/2 = 450.5) because
the convexity of the 30-year bond is nearer to 900 (these are rough
estimates):

A
two-asset bullet portfolio could invest entirely in two 16-year bonds
(or one 15-year bond and one 16-year bond) with a duration of 15.5. The
bullet portfolio could be constructed to match the duration of the
barbell portfolio above. However, the convexity of the bullet portfolio
will be lower:

Therefore,
although the durations match, the barbell portfolio (and generally a
portfolio that spreads out cash flows to longer maturities) will be
still be more sensitive to interest rate changes.

การลงทุนในตราสารหนี้จัดเป็นองค์ประกอบที่สำคัญของการจัดสรรเงินทุน
(Asset Allocation) เนื่องจากมีลักษณะที่สำคัญคือ การให้กระแสเงินสด (Cash
flows) ที่สม่ำเสมอ อีกทั้งมีความผันผวน และค่าสหสัมพันธ์ (Correlation)
ที่ต่ำกับตราสารทุน
การจัดสรรการลงทุนในตราสารหนี้ในสัดส่วนที่เหมาะสมจะช่วยให้พอร์ตการลงทุนมี
ความผันผวนของผลตอบแทนที่ต่ำด้วย กลยุทธ์การลงทุนในตราสารหนี้ (Fixed
Income Investment Strategies) แบ่งออกได้เป็น 2 ประเภท คือ
กลยุทธ์เชิงรับ (Passive Investment Strategies) และกลยุทธ์เชิงรุก
(Active Investment Strategies) การวางกลยุทธ์แบบ passive
เป็นการวางแผนการลงทุนให้มีสัดส่วนที่สอดคล้องกับองค์ประกอบของอัตราอ้างอิง
(Benchmark) ซึ่งมีผลดีในแง่ของค่าใช้จ่ายในการบริหารจัดการที่ต่ำ
เจ้าของเงินลงทุนทราบ benchmark ที่จะมาเป็นตัวเปรียบเทียบที่แน่นอน
และไม่ต้องการผลตอบแทนที่เบี่ยงเบนไปจากตัว Benchmark มาก (Tracking Error
ต่ำ) ส่วนการลงทุนในตราสารหนี้ที่ใช้กลยุทธ์เชิงรุก (Active Strategies)
เป็นการประยุกต์ใช้ทฤษฎีที่เกี่ยวข้องกับการลงทุนในตราสารหนี้
โดยจะทำการศึกษาข้อมูล กลั่นกรองในเรื่องทฤษฎีของอัตราผลตอบแทน
และการคาดการณ์อัตราดอกเบี้ยในสภาวะต่างๆ
    ทั้งนี้แหล่งที่มาของผลตอบแทนจากการลงทุนในตราสารหนี้ (Total Return) สามารถแบ่งได้เป็น 3 ส่วน คือ 

1.ดอกเบี้ยที่ตราไว้ (Coupon Rate)
คือดอกเบี้ยรับ (Accrued Interests)
ที่นักลงทุนจะได้รับจากการถือตราสารหนี้ไว้
และจะมีการจ่ายเมื่อครบกำหนดที่ระบุไว้สำหรับตราสารหนี้นั้นๆ ทั้งนี้
ผู้ลงทุนในตราสารหนี้ระยะยาวเพียงอย่างเดียว
อาจจะต้องเผชิญกับความเสี่ยงจากการปรับตัวสูงขึ้นของอัตราดอกเบี้ยในท้อง
ตลาด กล่าวคือ หากอัตราดอกเบี้ยในท้องตลาดอยู่ในช่วงขาขึ้น
และผู้ลงทุนมีความจำเป็นจะต้องใช้เงินขึ้นมาจริงๆ
โดยที่ตราสารหนี้ที่ผู้ลงทุนถืออยู่ยังไม่ครบกำหนดไถ่ถอน
ผู้ลงทุนก็อาจจะต้องขายตราสารหนี้ดังกล่าวก่อนครบกำหนด
ก็อาจจะเผชิญกับภาวะขาดทุน เรพาะเมื่ออัตราดอกเบี้ยในตลาดปรับตัวสูงขึ้น
จะส่งผลให้ราคาของตราสารหนี้ลดลง

2.กำไร (หรือขาดทุน)จากส่วนต่างของราคา (Capital Gain/Loss)
คือผลตอบแทนส่วนเพิ่มที่นักลงทุนจะได้รับจากการเปลี่ยนแปลงของระดับราคาตรา
สารหนี้ อย่างไรก็ตาม
ผลตอบแทนจากส่วนนี้จะไม่เกิดขึ้นถ้านักลงทุนขายตราสารหนี้ออกไปในอัตราผลตอบ
แทนซึ่งเท่ากับตอนที่ซื้อมา

3.อัตราผลตอบแทนจากการนำไปลงทุนต่อ (Reinvestment Return) ซึ่งเป็นอัตราผลตอบแทนที่นักลงทุนจะได้รับจากการนำอัตราผลตอบแทนจากส่วนที่ 1. และส่วนที่ 2. ไปลงทุนต่อในการลงทุนอื่น

    อาจกล่าวได้ว่าการวางกลยุทธ์การลงทุนที่เหมาะสม
ควรจะคำนึงถึงองค์ประกอบส่วนที่ 2. เป็นสำคัญ เนื่องจาก Capital Gain/Loss
จัดเป็นองค์ประกอบที่มีผลสูงสุดต่อตอบแทนสุทธิจากการลงทุน
กังนั้นกระบวนการบริหารพอร์ตตราสารหนี้จึงมุ่งเน้นการวางกลยุทธ์เพื่อให้ได้
มาซึ่งองค์ประกอบนี้ (Capital Gain) เป็นสำคัญ
ความรู้เรื่องการบริหารจัดการพอร์ตการลงทุนในตราสารหนี้จึงถือว่าเป็นสิ่ง
ที่สำคัญที่นักลงทุนควรจะเข้าใจก่อนที่จะลงทุนในตราสารหนี้

โดย คุณวีระชาติ ชุตินันท์วโรดม

ที่มา TSI Investment Wiki