ผมเป็นคนนึงที่สนับสนุนการกู้เงินนะครับ แต่สิ่งที่สำคัญของการกู้เงินสำหรับผมก็คือ ประสิทธิภาพ จากการใช้เงิน ซึ่งผมคิดว่าประเทศชาติน่าจะได้อะไรมากกว่านี้มากจากการใช้เงินจำนวนมหาศาล แต่ผมยังมองไม่เห็นอะไรเลย เสมือนครอบครัวหนึ่งจะไปกู้เงินมาซื้อรถ BMW แต่กลับได้ BMX และก็ต้องมาผ่อนเงินเป็นล้าน

การคืนเงินผมรู้สึกว่าจะได้ยินคำว่ากู้มาปิดหีบบ่อยนะครับ คือลองคิดดูเล่นๆนะครับ หากรัฐบาลกู้เงินมาแล้วไม่สามารถจ่ายคืนได้จะทำอย่างไรหากใช้เงินไม่มีประสิทธิภาพ คำตอบก็คือกู้ต่อไป ถ้าหากเกิดการกู้มาปิดหีบเรื่อยๆจนเป็นวงจรจะเกิดอะไรขึ้น สัดส่วนหนี้สินต่อGDPจะไปที่เท่าไหร่ไม่รู้ ณู้แต่ว่าเกิดวิกฤตแน่นอน

สุดท้ายผมขอฝากไว้ว่า เงิน 100 บาท ของคนรวยกับคนจน มีค่าไม่เท่ากันนะครับ คนรวยเสียภาษีมาก แต่ ไม่ได้หมายความว่าคุณค่าเงินของคนรวยจำนวนมากกว่าจะมีคุณค่ามากกว่าเงินจำนวนน้อยของคนจน

เจตนาผมมิได้ต้องการชื่นชมคนกลุ่มไหนเป็นพิเศษ และบทความนี้ไม่ได้เกี่ยวข้องกับรายได้ของคนรวยครับ ผมเพียงแต่อธิบายข้อเท็จจริงเกี่ยวกับโครงสร้างรายได้-รายจ่ายของภาครัฐ และนโยบายการคลังแต่ละประเภทเท่านั้น

กรุณาอย่าตีความว่าในใจผมคิดอะไรเลยนะครับ เพราะผมไม่ได้คิดอะไรจริง ๆ

แต่ดูเหมือนจะไม่ได้เจาะลึกว่าคนรวยมีรายได้มาจากไหน (เงินทองไม่ได้หล่นมาจากฟ้าใช่ไหมคะ)

ถ้าคนไทยส่วนใหญ่จน แต่คนไทยส่วนใหญ่ทานข้าว ผัก ไข่ เนื้อสัตว์ ที่ไม่ได้ปลูกได้เลี้ยงเอง คนไทยจ่ายค่าอุปโภคบริโภค จ่ายค่าพลังงาน คนไทยเกือบทุกคนมีโทรศัพท์มือถือ และจ่ายค่าโทรศัพท์ทุกครั้ง พอจะนึกออกบ้างไหมคะ ว่าเงินที่จ่ายออกทั้งหมดนั้นไปอยู่ที่ไหน ลองกลับไปทบทวนดูหน่อยดีไหมคะ ว่าลึกๆ แล้ว เงินทุกสตางค์ที่เป็นรายได้ของคนรวยนั้นได้มาจากใคร

แต่มี comment นิดนึงครับ

จริง ๆ ถ้าบริหารจัดการให้ดีภาษีก็คือการกระจายรายได้จากคนรวยไปสู่คนจนครับ (มันขึ้นอยู่กับการจัดการ และความสุจริต)

บริจาค 10 บาท แต่ประหยัดภาษีได้ 12 บาท กลายเป็นว่าคนรวยจะรวยขึ้นรึเปล่าครับ ^_^

"เงินกู้ก็อาจทำให้ประเทศไทยกู่ไม่กลับ…"

ชอบประโยคนี้มากกก

วิกฤตการเงินและเศรษฐกิจโลกเที่ยวนี้ กลบข่าวสำคัญเรื่องอื่นๆไปพอสมควร เช่น วิกฤตอาหาร วิกฤตพลังงาน วิกฤตสังคม และวิกฤตสิ่งแวดล้อม

เรื่องวิกฤตพลังงาน น้ำมันราคาสูงลิบจะกลับมาแน่นอนในไม่ช้า รัฐบาลได้คิดวางยุทธศาสตร์การสร้างพลังงานทางเลือกในไทยอย่างไร?

เรื่องวิกฤตสังคม ทำอย่างไรจะลดจำนวนคนยากจนในประเทศไทย ทำอย่างไรจะลดช่องว่างระหว่างคนจนและคนรวย? จะปฏิรูปภาคเกษตรอย่างไรให้ชาวนา/ชาวไร่/ชาวสวน มีอำนาจซื้อมากขึ้น?

ผมยกตัวอย่าง 2 วิกฤตนี้ขึ้นมา เพื่อให้รัฐบาลตระหนักว่า เงินทุกบาททุกสตางค์นั้นต้องใช้อย่างมีประสิทธิภาพ ต้องคิดไกล-มองยาว ต้องใช้เพื่อสร้างอนาคตของประเทศไทย ไม่ใช่เอาเงินมาปู้ยี่ปู้ยำกับโครงการที่ไม่มีประสิทธิภาพในระยะสั้น

ไม่เช่นนั้น เงินกู้ก็อาจทำให้ประเทศไทยกู่ไม่กลับ…